Deze week was ik uitgenodigd voor een interview in de radiostudio van. Het onderwerp was de spirituele kant van hengelsportwinkel Lauren’s Visvrienden. We hadden slechts 6 minuten. Ik had al aangegeven dat ik dit erg weinig vond gezien de vele ervaringen waar ik over kan vertellen.

We waren amper begonnen of het kippenvel stond huizenhoog bij de aanwezigen in de studio en na 6 minuten vloeiden de tranen en moesten we het interview beeindigen. Na afloop gaf men toe dit onderschat te hebben en nodigden zij ons uit om na de zomervakantie terug te komen voor een interview van een uur over dit onderwerp.

Ik had hen verteld over het bijzondere moment van Lauren op 4,5 jarige leeftijd op de achterbank bij Trea in de auto. Het 2e mooie moment op 5-jarige leeftijd om vervolgens te moeten eindigen met het verhaal over het boek “Uit de bergen komt de echo”.

Was wel een raar moment om die studio te verlaten die toen gevuld was met een “magische” energie om vervolgens in een stil leeg huis thuis te komen, als of de waan van de dag weer langs mocht komen. Effe wennen….

Vandaag kan ik alleen maar aan Lauren denken. Morgen is zijn geboortedag en zou hij 14 zijn geworden. De hele dag in de winkel staat in het teken van deze dag. Daarna brengen we een bezoek aan Lauren’s graf om daarna met familie van Lauren’s verjaardagsmaal te genieten. Tonijnpizza met kaasfondue! Zoals wij ieder jaar op zijn verjaardag doen.

Het zal een heftige dag worden…

Wordt vervolgd…



0

 

Intensieve week zeg….pffffff. Afgelopen zondag Lauren’s Visdag. De 3e op rij na Lauren’s vertrek. Het werd een fantastische dag bij de forelvijver ‘t Groenewoud in Cothen. 11 Jongetjes die allemaal een eigen “verhaal” hebben en daardoor een keer extra verwend mogen worden.

Lauren’s visvrienden zijn hier het hele jaar al mee bezig en hebben weer een prachtige en gedenkwaardige dag neergezet. het was prachtig weer. De kinderen vingen allemaal mooie vissen en kregen een aantal mooie kado’s mee. De glimlach op de gezichten was het mooiste kado…

Voor ons ook weer een confronterend moment. Net zoals aanstaande zaterdag 13 juni als Lauren 14 jaar zou zijn geworden.

De hele dag hebben we in onze hengelsportwinkel Lauren’s VisVrienden de focus op zijn geboortedag staan. Iedereen ontvangen we met koffie en lekkers om vervolgens tussen 11 en 14 uur op de foto te kunnen gaan met 1 van de prachtige uilen die Bert Bilsen mee naar Lauren’s winkel neemt.

Kado’s bij de kassa, het kan niet op…. Kom ook naar Hoofdeveste 26 en herdenk met ons Lauren’s 14e verjaardag!

Wordt vervolgd…



0

 

Het loopt prima in de hengelsportwinkel, het loopt prima met mijn andere bedrijf, het loopt prima met van alles en nog wat. En nu ik nog… en wij nog… Het is namelijk wel erg druk. Ik plan en herplan en ik communiceer. Dat kan ik prima, zeker gezien de trainingsprogramma’s van CiEP die ik een paar keer per week verzorg. Ik train zelf ook dagelijks met CiEP. Er ontbreekt alleen nog wat “variabele tijd”. We doen leuke en goede dingen. Het zijn er alleen wat veel en ze gaan achter elkaar door. Er zit geen variabele tijd tussen.  Variabele tijd is tijd om dingen te doen die je daarnaast ook nog leuk vindt en nodig hebt. Een keer in bad ofzo of vrienden bezoeken. Sporten, een beetje lanterfanten.

Ik ga vanaf nu nog meer sturen op variabele tijd.

Wordt vervolgd…



0

 

De dag waar wij ieder jaar niet naar uit zullen kijken. De aanloop ernaartoe is zwaar. Herinneringen van de laatste dagen voor zijn vertrek en de momenten vlak na zijn vetrek spoken door ons hoofd. We besloten dit jaar om vandaag “gewoon” te gaan werken. Om de focus ergens anders op te hebben. Een beetje vluchten  en wegkruipen stonden wij ons toe. Geholpen? Ja. Tot dat wij klaar waren met werken…..

We zijn met zijn 3en naar Lauren gegaan. Bloemen gebracht en zijn fakkel laten branden. Even met ons gezin bij elkaar. Goed en verdrietig tegelijk.

ik realiseer mij dat ik me tegelijk verdrietig een vreugdevol voel. Vreugdevol vanwege mijn vertrouwen in het “next level” na alle signalen van Lauren de afgelopen 2 jaar.

Als vader wil ik er kunnen zijn voor mijn zoon. Nu ook. En de overtuiging dat dat niet hoeft omdat hij in het next level alles heeft wat hij nodig heeft, maak mij rustig. Omgeven door louter liefde stel ik mij voor en hoor ik ook van hem. Hij zei in zijn laatste dagen: “als tijd geen rol speelt in de nieuwe dimensie, dan kunnen wij weer heel snel bij elkaar zijn. Wellicht wel onmiddelijk….

Wordt vervolgd….



0

 

Excuses…Veel te lang niet geschreven….Drukdrukdruk enzo… Jajaja…. Wil ik anders…

Deze week is de week waar de 22ste april in valt. Woensdag a.s. de dag dat Lauren ons verliet 2 jaar geleden. Dat hakt er bij ons nog steeds behoorlijk in. Misschien gaat dat nooit meer weg. Zij niet de leukste dagen. traumatische herinneringen aan die dagen 2 jaar geleden.

Ga maar gewoon werken, dan leidt het wat af denk ik zo.

Heb afgelopen week het boek van Khaled Hosseini `En uit de Bergen kwam de echo` weer gepakt. Bladzijde 322 gelezen. Hoe is het toch mogelijk dat dit zo precies beschrijft hoe we de laatste dagen met Lauren doormaakten. (zie eerdere blogverhalen in mei 2013)

Ik had toennog niet eens gezien dat de kaft boordevol veren staat. Dat zag ik veel later pas. Pas afgelopen week zag ik dat tussen al die veren op de kaft 1 veer prominent is en die draagt de kleur oranje……..

Hoe bizar en wat ga ik nog allemaal ontdekken in dit boek als ik het werkelijk ga lezen….

Next level is en ik ben

Wordt vervolgd….



0

 

De dag na de 50ste verjaardag van mijn Trea. Je zou het niet zeggen als je haar ziet…. Ik ben iets jonger…. het scheelt toch maar mooi bijna 5 maanden…..Zou je ook niet zeggen….hahahaha……

We hebben gisteren mooie momenten gehad en ook veel zware momenten, zeg! Het enorme gemis van Lauren is nu nog steeds voelbaar. In de ochtend samen kadootjes geven en uitpakken, er was een geweldig champagneontbijt. Aangeboden door de collega’s van Trea. En er was geen……Lauren. En dat was er ook en is er nog steeds, voel ik. Dat dit nu zo opportuun aanwezig was had ik van tevoren niet gedacht.

Hopelijk wordt het de komende dagen wat minder, want dit is niet fijn.

Het wordt wel weer lekker weer, voorjaar, wellicht helpt dat. In ieder geval zullen de hengelsporters weer zin krijgen om te gaan vissen en zullen ze hun spullen bij Lauren gaan halen. Fijn, samen de droom van Lauren verwezenlijken. De pers staat ook weer op de stoep deze week. Ik schreef vorige week over oa het AD. In diezelfde week zijn wij 2 x op TV geweest. Verschillende keren bij RTV Utrecht, ook op de radio en ook bij Hart van Nederland. Eea is volledig terug te zien op onze website www.laurensvisvrienden.nl.

Vandaag was het de beurt aan de Telegraaf. Zij kwamen op bezoek voor een interview in de zaterdagkrant. Waarschijnlijk voor aankomend weekeinde. Vanavond zat ik met 1 van de visvrienden in de radiostudio van Houten FM en wil het plaatselijke Trefpunt ook over ons schrijven. Wat een aandacht voor ons verhaal. Voor Lauren.

Wordt vervolgd….



0

 

De winkel is nu een week open. Wat een hoeveelheid mensen zijn reeds in de winkel geweest, WAUW! Wat een verbinding is er gekweekt. De publicaties in de verschillende bladen en websites, vooral ook in het AD van afgelopen zaterdag hebben Lauren en onze winkel in 1 klap nog veel bekender gemaakt.

De WAUW’s en OOOOHHH’s, toen men Lauren’s wereld binnen trad, zijn niet van de lucht geweest. En dat maakt mij trots. Samen kunnen wij Lauren’s droom vervullen. De droom is pas vervuld als de winkel zijn bestaansrecht heeft verworven. Laat zeggen over een periode van 3-5 jaar. Als de winkel dan nog gezond draait is de 1e droom vervult en kan er aan de 2e worden begonnen, 100-jarig bestaan!

En dat doen we samen. Alle mensen die meehelpen, op de voor- of achtergrond. En alle mensen die bij Lauren hun visspullen komen halen. Samen kunnen wij de droom vervullen. Wat een mooi proces!

Wordt vervolgd….



0

 

Vorige week zaterdag ons fantastische pre-openingsfeest gehad. Gisteren de daadwerkelijke opening van Laurens wereld, de hengelsportwinkel Lauren’s VisVrienden.

Even terug naar vorige week zaterdag. Tijdens het openingsfeest werd de showroom, die als verassing voor ons gezin, was ingericht door de visvrienden, onthuld. Wat een ge-wel-dige ruimte. Ik noem het een soort ZEN plek. Daarmee bedoel ik een serene rustige prachtige betekenisvolle inspirerende plek. Zowel vanuit het gezichtspunt van de hengelsporter als vanuit het gezichtspunt van diegenen die een verbinding met Lauren hebben. Super!

Èn er was nog een uitzonderlijk moment. Er was de toetreding van een Lauren’s visvriend. Iets wat waarschijnlijk niet meer zo vaak zal gebeuren. Deze persoon is later dan het ontstaan van de visvriendengroep toegetreden. Behoorde dus al die tijd formeel niet tot de Lauren’s VisVrienden groep èn zette zich daarentegen al die jaren enorm in. Eigenlijk een LVV`er maar nog niet “gekroond”. Nou die “kroning” vond die avond plaats door de uitreiking van de armband die alleen door Lauren’s VisVrienden worden gedragen. Een geweldig moment.

Er ging echter wel iets bijzonders aan vooraf. Deze persoon heeft een tijd geleden een armband aangeschaft om de verbinding nog meer kracht bij te zetten. Een soortgelijke armband met andere kleuren kralen. Alle dagen heeft hij die zonder problemen gedragen. Vlak voordat hij naar de pre-opening wil gaan breekt zijn armband zonder aanleiding. De kralen rollen in het rond. Teleurgesteld gaat hij naar het feest. En daar krijgt hij voor hem volledig onverwacht de armband uitgereikt. Zeg het maar……..

Hij was er alleen maar nog blijer mee. Blijer omdat hij voelde dat hij door het breken van de armband een contact met Lauren heeft gehad.

Wordt vervolgd…..



0

 

Vorige week hadden wij weer zoveel afval dat wij de afvalophaler opnieuw gebeld hebben om extra bij ons langs te komen. Dezelfde mannen kwamen bij ons langs. Lauren’s grootste VisVriend (LGV) begon al te lachen toen hij ze zag. Er ontstond een gesprek in de winkel. Opnieuw waren er meerdere mensen in de winkel die gelijk op scherp stonden na de vorige ontmoeting.

In het gesprek zegt de man tegen LGV “Die spaarpot waar KIKA op staat, moet daar komen” en hij wijst naar de afgesloten showroom. Ik heb in mijn uitnodiging voor het pre-openingsfeest voor mensen die dichtbij ons staan en bijgedragen hebben aan de totstandkoming van de winkel, verzocht om geen kado’s te geven. Voor de mensen die toch wat willen doen zullen wij een spaarpot plaatsen voor ons goede doel Lauren’s Visdag.

Deze afvalophaler heeft de uitnodiging niet gehad. En hoe kon hij weten dat er KIKA op de spaarpot staat? Dat hebben we afgeplakt omdat het nu niet om KIKA gaat en het staat er wel op!!!

De man gaf aan dat Lauren dit tegen hem zegt. Om dit nog meer kracht te geven zegt hij en passant ook dat Lauren hem vertelt dat dat veertje wat Lauren miste in de showroom lange tijd op de schouw naaast de foto van luren heeft gelegen bij LGV thuis. Rillingen over de ruggen van de mensen die daar in de winkel waren want dat was precies de plek waar de veer lag een paar weken lag te wachten voordat LGV het na het eerste gesprek in de showroom heeft geplaatst zoals hij al van plan was.

“Next level” is voor mij zeker. Wat een verhaal weer! En er zal meer volgen. Gisteren hebben wij ons pre-openingsfeest gevierd. Het was fan-tas-tisch. En ook daarover kan ik weer een bijzonder verhaal vertellen. Ga ik doen deze week.

Wordt vervolgd..



0

 

Het wordt steeds spannender. De Hengelsportzaak Lauren’s VisVrienden gaat 28 februari open. Dan kan iedereen zijn of haar hengelsportbenodigdheden bij Lau halen. Hoe mooi is dat!

De spanning neemt toe. De druk ligt op de laatste zaken die nog geregeld moeten worden. Het doet mij meer dan ik dacht.

Gisteren waren wij in de winkel aan het werk. We hadden behoorlijk wat bedrijfsafval opgespaard en we hadden een afspraak dat dit gisterenmiddag zou worden opgehaald door de vuilophaaldienst. Eea gebeurd rond 16 uur. De vrachtwagen wordt ingeladen en Lauren’s grootste visvriend (LGV) nodigt de twee heren uit om even koffie te drinken. De chauffeur loopt door het magazijn de winkel binnen en loopt een aantal treden de entresoltrap op. Halverwege blijft hij staan kijken naar de enorme foto van Lauren die wij achterin het pand hebben bevestigd. Hij vraagt naar het verhaal erachter en LGV vertel van zijn overlijden in 2013 en van zijn droom die wij met de opbouw van de winkel voor hem en met hem vervullen.

Terwijl LGV zijn verhaal vertelt, draait de man zich om, zegt niets en wandelt de trap af om naar de andere kant van de winkel te wandelen alsof hij in trance is. Terwijl hij naar de voorkant van de winkelruimte loopt vertelt hij dat hij voelt dat hij daar naartoe getrokken wordt.

LGV en de anderen die in de winkel aanwezig waren lopen achter hem aan tot hij wijst op de muur die tussen de winkelruimte en de showroom staat. De showroom wordt als verassing voor ons door LGV ingericht mede als een herdenkingsruimte voor Lauren en een herkenbare hengelsportplek voor onze klanten die minder weten van Lauren. De ruimte is volledig afgesloten met een plastic gordijn zodat het voor ons verborgen blijft tot de onthulling.

De man wijst dus op de muur tussen de winkelruimte en de showroom en vraagt wat komt hier. LGV denkt eerst dat hij de schapppen aan de muur bedoelt en krijgt dan te horen dat het hem te doen is om de ruimte achter de muur! LGV vertelt om de herdenkingsplek voor Lauren.

De man zegt “hij is een beetje boos op je”. “Wie…” vraagt LGV. “Hij..”zegt de man en wijst naar boven. “Waarom is hij boos?” vraagt LGV. “Hij mist het veertje daar wat je hem beloofd hebt” zegt de man.

LGV staat perplex…. Kort geleden selecteerde LGV een veertje om een plek te geven in de showroom en dat had hij Lauren beloofd!! Hij trilde van boven naar beneden en met hem de mensen die tevens in de winkel aanwezig waren. Kippenvel all over.

Het veertje of veertjes spelen al die tijd al een cruciale rol in onze ervaringen nadat ik met Lauren kort voor zijn afscheid van onze aardse dimensie, afsprak dat hij een veertje zou gebruiken als teken uit die andere dimensie.

Hoe kon die man dat zo weten, voelen en zeggen? Wij kennen hem niet en hij kent ons en Lauren niet. Hij vertelde wel dat hij dit soort gevoelens eerder heeft gehad en dat hij er niet op uit is om dat te gebruiken maar dat de energie in de winkel voor hem zo duidelijk en helder was dat hij niet anders kon.

Wat een ervaring! Wat een dag! Ik ben hier zo blij mee. Mijn vertrouwen dat er “next levels” zijn is nu zo groot. Enorm geruststellend voelt dat voor mij. Het houdt voor mij niet op. Wellicht zijn er steeds weer opeenvolgende levels… Dat maakt het leven hier in de aardse dimensie ook zinvol. Stel je voor dat er niets meer is….. Wat is het dan nog waard om allerlei waarden te vervullen? Zonder perspectief na mijn dood zou mijn huidige leven op aarde behoorlijk gedevalueerd zijn.

En dit is niet het eerste teken dat er meer is. Dit blog staat inmiddels bol van de mooie uitzonderlijke momenten die ieder op zich al als bewijs voor mij kan gelden, laat staan de combinatie daarvan!! Ik ben zo blij met deze ervaringen, zó blij met het contact met Lauren….

Wordt vervolgd………………..



0